26-11-2013   Queens of the Stone Age
09-11-2013   Queens of the Stone Age
03-09-2013   Deftones
21-08-2013   System of a Down
03-05-2013   Newton Faulkner
23-06-2011   Korn
03-12-2010   The Frames
05-11-2010   Turin Brakes
23-09-2010   Gare Du Nord
20-08-2010   Lowlands 2010
20-02-2010   Brainbox
23-11-2009   The Tragically Hip
20-09-2009   Chris De Burgh
20-06-2009   Sonisphere Festival
06-06-2009   Prong
10-12-2008   Riverside
06-07-2008   Metropolis Festival
01-07-2008   Radiohead
29-06-2008   Parkpop
16-03-2008   Dragons
02-03-2008   Tommy Emmanuel
01-10-2007   The Tragically Hip
13-09-2007   The Police
27-08-2007   Tommy Emmanuel
28-06-2007   Pearl Jam in the Park
26-06-2007   Porcupine Tree
08-10-2006   The Gathering
23-09-2006   Disturbed + Nevermore
29-08-2006   Pearl Jam
27-06-2006   Tool
10-06-2006   Deftones
08-03-2006   Death Cab For Cutie
03-12-2005   Marillion
18-11-2005   Life Of Agony
17-10-2005   John Hiatt
22-06-2005   Beth Hart
12-04-2005   Willy DeVille
31-03-2005   Apocalyptica
11-02-2005   Megadeth
25-11-2004   Zita Swoon
12-07-2004   16 Horsepower
25-03-2004   Elbow
14-12-2003   Danko Jones
04-11-2003   Waterboys
05-09-2003   Keith Caputo
18-08-2003   Rolling Stones
19-06-2003   Prong
23-03-2003   Apocalyptica
30-06-2002   Rammstein
09-05-2002   Tool
24-03-2002   Tindersticks
16-02-2002   Nickelback
25-01-2002   Incubus
17-12-2001   The Tea Party
03-08-2001   U2
11-04-2001   Placebo
19-03-2001   Deftones
01-12-2000   Van Dik Hout
16-09-2000   Radiohead
22-05-2000   Korn
03-05-2000   Incubus
19-04-2000   The Cure
07-12-1999   Therapy?
26-01-1999   Garbage
09-05-1997   The Tragically Hip
28-02-1997   Bush
15-02-1997   Neuk!
11-02-1997   Tool
18-12-1996   dEUS
14-12-1996   Life Of Agony
12-10-1996   The Cure
31-05-1996   Mark Knopfler
26-04-1996   Van Dik Hout
21-03-1996   Van Dik Hout
10-04-1990   Public Enemy

Tool - Oosterpoort, Groningen - 9 mei 2002

Ja, dit was dan het concert waar aan de hoogste verwachtingen tegemoet zou worden gekomen of helemaal niet, één van de twee. Voor de tweede keer in korte tijd ging ik naar Groningen, dit keer met Herma, Frankie en Boyd. De heenreis verliep vrijwel vlekkeloos, tot het moment dat ik over het verlengde van de Trompsingel vanaf het Emmaviaduct in Groningen rechtstreeks naar de Oosterpoort wou rijden. Dat kon dus niet in verband met een afzetting in verband met een openluchthappening in verband met Hemelvaart. Dat betekende dus even een klein eindje omrijden. Omdat ik qua navigatie en coördinatie vrij snel in de war geraak, was dit nu ook het geval. Maar wij zagen op een gegeven moment enkele Toolgangers uit 1 of andere parkeergarage komen, dus reden wij die parkeergarage ook maar in. Uiteraard kwamen wij er aan een totaal andere kant uit, wat resulteerde in een doelloos ronddolen in Groningen tot het moment dat Boyd de stoute schoenen aantrok en aan een stel puberende allochtone grietjes de weg vroeg. Die wisten ons te vertellen dat het nog ontzettend ver lopen was naar de Oosterpoort en wel "die kant op!". Een wat ouder stel verschafte ons kort daarna betere informatie, waardoor wij snel bij het Eemskanaal uitkwamen en spoedig de voorgevel van het concertgebouw haast uit het niets omhoog zagen rijzen. Het was inmiddels ongeveer 9 uur. Toch te laat van huis weggegaan, dus! Het concert zou om half 9 beginnen en er werd niet gesproken over een voorprogramma! Dat zou natuurlijk rampzalig zijn, als wij te laat zouden arriveren. In ieder geval in mijn beleving. Maar uiteindelijk viel het reuze mee toen wij de halfgevulde zaal binnenliepen, op zoek naar een geschikt plekje. Allemaal gestress voor niets. Maar ja, dit zou HET concert van het jaar worden. Dan moet alles perfect zijn natuurlijk!

Een uitverkocht concert, dus een overvolle zaal. Zo relaxed als bij Tindersticks zou het dus niet worden. Omstreeks 21:30 of zoiets was het dan zover. Met een toch enkele minuten durende monotone, op didgeree-doo geluid gelijkende intro en de traditionele openingsanimatie [zie foto] op het bekende grote videoscherm werd het geweld dat zou komen ingeleid. En geweld was het toen werd ingezet met The Grudge. Zo ontzettend hard! Maynard James Keenan had zichzelf achter op het podium verschanst, vóór een kleinere versie van het grote scherm dat er boven hing, terwijl beide gitaristen vooraan in de spotlights stonden. De drummer zat tussen beide partijen. Dit bleek de opstelling voor het verdere concert te blijven. Totaal anders dus dan de show die ik in '97 heb gezien. Maynard kwam ook niet uit zijn donkere hoek. Hoewel het natuurlijk weer eens een andere benadering is [zanger juist niet in de spotlights en achteraan], was het geen favoriet in mijn beleving. De band leek daarnaast ook niet echt los te komen, behalve drummer Danny Carey, die er weer vrolijk op los ramde. Desalniettemin werd er wel sterk gespeeld.

De opening werd gevolgd door "Stinkfist" met daarna het geweldige "4° " van het album "Undertow"; één van de hoogtepunten van de avond, naast van hetzelfde album afkomstige "Sober". Ook absoluut de moeite waard was het magische "Disposition" en bijbehorende "Reflection", welke subtiel wel afgerond door gitarist Adam Jones... Het riedeltje dat nog even doorgaat op de CD voordat "Triad" begint, werd nu tot vervelens toe tig keer herhaald. Maar het publiek bleef stil. Ondertussen hadden de andere bandleden de tijd om het podium te verlaten voor een kleine onderbreking. Deze onderbreking bestond uit een videoclip van "Parabola" [met zang en muziek], een nummer dat ze al eerder gespeeld hadden [na 4°]. De mannen [en vrouwen?] van het geluid maakten er echter één grote puinhoop van; het was niet om aan te horen. Duidelijk minpunt. Vervolgens kwamen de mannen van Tool het podium weer op om de set af te maken met "Triad" [instrumentaal nummer], "Ænema" en tenslotte "Lateralis".

Geen toegift meer. Zoals het eigenlijk hoort bij Tool. Dit was de tweede keer Tool voor mij en daardoor al weer iets minder bijzonder. Ik hoop dat het voor Boyd en Herma eenzelfde ervaring was als voor mij vier jaar geleden. Toch is er wel wat veranderd, door de tijd heen. Ik heb Tool nooit echt gezien als een band die commercieel zou worden. Maar het zit er echt aan te komen. De T-shirts zien er voor het eerst echt goed uit, met zelfs de tourdata er op! En ook nog eens schrikbarend duur, net als het concertkaartje zelf. Maar ondanks dat en het oorverdovende geluid ben ik uiteraard blij dat ik er bij was in Groningen, want het blijft een mystieke en absoluut sfeervolle belevenis; de muziek, de teksten en de ondersteunende, surrealistische videoclips die overigens ter plekke nagenoeg perfect op maat werden "gemixt".