26-11-2013   Queens of the Stone Age
09-11-2013   Queens of the Stone Age
03-09-2013   Deftones
21-08-2013   System of a Down
03-05-2013   Newton Faulkner
23-06-2011   Korn
03-12-2010   The Frames
05-11-2010   Turin Brakes
23-09-2010   Gare Du Nord
20-08-2010   Lowlands 2010
20-02-2010   Brainbox
23-11-2009   The Tragically Hip
20-09-2009   Chris De Burgh
20-06-2009   Sonisphere Festival
06-06-2009   Prong
10-12-2008   Riverside
06-07-2008   Metropolis Festival
01-07-2008   Radiohead
29-06-2008   Parkpop
16-03-2008   Dragons
02-03-2008   Tommy Emmanuel
01-10-2007   The Tragically Hip
13-09-2007   The Police
27-08-2007   Tommy Emmanuel
28-06-2007   Pearl Jam in the Park
26-06-2007   Porcupine Tree
08-10-2006   The Gathering
23-09-2006   Disturbed + Nevermore
29-08-2006   Pearl Jam
27-06-2006   Tool
10-06-2006   Deftones
08-03-2006   Death Cab For Cutie
03-12-2005   Marillion
18-11-2005   Life Of Agony
17-10-2005   John Hiatt
22-06-2005   Beth Hart
12-04-2005   Willy DeVille
31-03-2005   Apocalyptica
11-02-2005   Megadeth
25-11-2004   Zita Swoon
12-07-2004   16 Horsepower
25-03-2004   Elbow
14-12-2003   Danko Jones
04-11-2003   Waterboys
05-09-2003   Keith Caputo
18-08-2003   Rolling Stones
19-06-2003   Prong
23-03-2003   Apocalyptica
30-06-2002   Rammstein
09-05-2002   Tool
24-03-2002   Tindersticks
16-02-2002   Nickelback
25-01-2002   Incubus
17-12-2001   The Tea Party
03-08-2001   U2
11-04-2001   Placebo
19-03-2001   Deftones
01-12-2000   Van Dik Hout
16-09-2000   Radiohead
22-05-2000   Korn
03-05-2000   Incubus
19-04-2000   The Cure
07-12-1999   Therapy?
26-01-1999   Garbage
09-05-1997   The Tragically Hip
28-02-1997   Bush
15-02-1997   Neuk!
11-02-1997   Tool
18-12-1996   dEUS
14-12-1996   Life Of Agony
12-10-1996   The Cure
31-05-1996   Mark Knopfler
26-04-1996   Van Dik Hout
21-03-1996   Van Dik Hout
10-04-1990   Public Enemy

Rolling Stones - Arena, Amsterdam - 18 augustus 2003

Het kwam toch nog als een verrassing, het bericht dat er een kaart voor het concert van de Rolling Stones in de Arena vrij was gekomen. En niet zomaar een kaart, nee, een kaart voor één van de skyboxen inclusief catering! Hoewel ik zelf waarschijnlijk nooit naar de Stones gegaan zou zijn, mede vanwege het feit dat de kaarten zo godssnel waren uitverkocht, heb ik geen moment geaarzeld en gelijk ja gezegd. Het uitje was georganiseerd door één de distributeurs van het bedrijf waar ik werk, vanwege gehaalde omzet. Ik was daarom ook niet in mijn eentje, maar samen met 9 andere personen. Aangezien de VIPS voor de skylounges aan de achterkant het gebouw kunnen betreden, had ik besloten om mijn digitale fototoestel mee te nemen. Er werd wel gefouilleerd en de tassen werden doorzocht, maar ik had zoveel zooi in mijn rugtas gedouwd, dat de wat nerveuze maar uiterst aardige jongedame van de tassencontrole het kleine fototoesteltasje over het hoofd heeft gezien. Mooi!

De skybox was nogal klein, ik had me wel iets anders voorgesteld, maar het was een letterlijke 'box' van 4 bij 3 meter. Daarin stond een tafel, een keukenblokje en een forse (volle) koelkast, dus er was weinig ruimte om te lopen. Door een glazen wand met dito deur kon je in de Arena kijken. De deur gaf toegang tot een klein 'balkonnetje' met 10 gestoffeerde kuipstoeltjes, die even wat breder waren dan de stoeltjes waar het klootjesvolk vóór ons op moest zitten. Ik kreeg bijna medelijden met de mensen die opstonden, wegliepen en een 20 minuten later terugkwamen met plastic bekers bier en frisdrank, terwijl ik daar wijdbeens onderuitgezakt vanaf één van de 10 tronen zat rond te kijken en mij liet verwennen door onze persoonlijke assistente. Plastic bekers? Nee, hoor, ik dronk mijn apperatief uit een glas, alvorens ik aan het avondmaal kon beginnen. Het voedsel was met zorg uitgekozen: zeer pikante saté's en ketjapsaus met nasi. Dorstig zouden wij zeker worden.

Neerkijkend op de al wat voller wordende Arena, besloot ik om mijn fotoapparaat maar eens tevoorschijn te halen om wat impressies vast te leggen. Trots liep en riep ik rond: "ja! Ik heb het voor elkaar gekregen!", maar na de eerste foto verdween mijn blijdschap met rasse schreden. Ik voelde mijn hoofd rood worden terwijl ik op het display van het toestel kon lezen: "Warning! Battery exhausted. Turn off camera". Wat een ellende. Ik had nog gehoopt dat het toestel zich zou gedragen als mijn mobiele telefoon: na uitval gewoon weer aanzetten en de laatste restjes van de batterij leegsukken. Maar dat feest ging dus niet door.

Beteuterd keek ik naar het voorprogramma van de Stones: Starsailor. Zij speelden op relaxte wijze hun werk van hun eerste langspeler "Love is Here", met als één van de hoogtepunten "Alcoholic". Het geluid viel mij helemaal niet tegen. Als enige referentie had ik het Gelredome, dat in mijn herinnering vele malen slechter klonk. Het dak van de Arena was nog open, en een deel van het stadion werd door de avondzon sfeervol verlicht. En dat was dan één van die volmaakte momenten. Na het optreden van de sterrenzeilers lieten de Stones het volk wachten, tot schreeuwens toe, maar ver na negenen was het dan zover. Het dak van de Arena was ondertussen geruisloos gesloten. En de lichten werden gedempt.

Het lichtspektakel dat werd ingezet was gelijk al overdonderend: een fel blauw verlichte Arena in zijn totaal, het was gigantisch. Nog eenmaal dacht ik dat ik nooit meer zonder onopgeladen batterijen mijn huis zou verlaten. En toen kwamen de Stones op met "Brown Sugar". Ik zag natuurlijk geen reet van wat er op het podium gebeurde. Er was ook geen scherm aanwezig waarop men de actie van veraf kon volgen. Naad! Maar bij het tweede nummer werd het uit 8 panelen van 16 bij 4 meter (hxb) bestaande scherm in elkaar geschoven, tot één scherm van 16 bij 32 meter ontstond. Vanwege het "modulaire" karakter van het scherm, kon men tevens 2, 3 of 4 aparte schermen creeren, waarop verschillende beelden werden getoond. Het camerawerk was zeer goed te noemen, en de regie was van begin tot het eind klasse. De mannen van het beeld hadden halverwege een klein half uurtje pauze alsmede de mannen van het licht, toen de Stones hun plaats op het grote podium verlieten en verder speelden op een veel kleiner podium, midden in het stadion. De Rolling Stones in klassiek formaat, zonder poespas, geen tierelantijntjes. Nu ook voor de mensen die niet gelijk vooraan konden of wilden staan.

Veel nummers van de verzamelaar "Forty Licks" heb ik wel voorbij horen komen en bij klassiekers als "Paint It Black", "Sympathy For The Devil" en "Start Me Up" ging echt de hele Arena uit zijn of haar bolleboos. Nep-Stones-fan die ik ben, kon ik het niet laten om mijzelf door de massa mee te laten slepen. Geweldig. Keith heeft ook nog twee nummers voor zijn rekening genomen in de eerste helft van het concert. Dat was voor Mick sowieso even tijd om te pauzeren en zijn stembanden te masseren die hij die avond hoogstwaarschijnlijk heeft overbelast, in combinatie met de heersende keelontsteking. Geloven wij dat? Wij weten het niet. Maar ik was er wel over uit, na de knallende afsluiter "(I Can't get no) Satisfaction" dat dit voor mij over het geheel genomen het beste concert ooit is.
Grootse klasse van een topband.