26-11-2013   Queens of the Stone Age
09-11-2013   Queens of the Stone Age
03-09-2013   Deftones
21-08-2013   System of a Down
03-05-2013   Newton Faulkner
23-06-2011   Korn
03-12-2010   The Frames
05-11-2010   Turin Brakes
23-09-2010   Gare Du Nord
20-08-2010   Lowlands 2010
20-02-2010   Brainbox
23-11-2009   The Tragically Hip
20-09-2009   Chris De Burgh
20-06-2009   Sonisphere Festival
06-06-2009   Prong
10-12-2008   Riverside
06-07-2008   Metropolis Festival
01-07-2008   Radiohead
29-06-2008   Parkpop
16-03-2008   Dragons
02-03-2008   Tommy Emmanuel
01-10-2007   The Tragically Hip
13-09-2007   The Police
27-08-2007   Tommy Emmanuel
28-06-2007   Pearl Jam in the Park
26-06-2007   Porcupine Tree
08-10-2006   The Gathering
23-09-2006   Disturbed + Nevermore
29-08-2006   Pearl Jam
27-06-2006   Tool
10-06-2006   Deftones
08-03-2006   Death Cab For Cutie
03-12-2005   Marillion
18-11-2005   Life Of Agony
17-10-2005   John Hiatt
22-06-2005   Beth Hart
12-04-2005   Willy DeVille
31-03-2005   Apocalyptica
11-02-2005   Megadeth
25-11-2004   Zita Swoon
12-07-2004   16 Horsepower
25-03-2004   Elbow
14-12-2003   Danko Jones
04-11-2003   Waterboys
05-09-2003   Keith Caputo
18-08-2003   Rolling Stones
19-06-2003   Prong
23-03-2003   Apocalyptica
30-06-2002   Rammstein
09-05-2002   Tool
24-03-2002   Tindersticks
16-02-2002   Nickelback
25-01-2002   Incubus
17-12-2001   The Tea Party
03-08-2001   U2
11-04-2001   Placebo
19-03-2001   Deftones
01-12-2000   Van Dik Hout
16-09-2000   Radiohead
22-05-2000   Korn
03-05-2000   Incubus
19-04-2000   The Cure
07-12-1999   Therapy?
26-01-1999   Garbage
09-05-1997   The Tragically Hip
28-02-1997   Bush
15-02-1997   Neuk!
11-02-1997   Tool
18-12-1996   dEUS
14-12-1996   Life Of Agony
12-10-1996   The Cure
31-05-1996   Mark Knopfler
26-04-1996   Van Dik Hout
21-03-1996   Van Dik Hout
10-04-1990   Public Enemy

Rammstein - Gelredome, Arnhem - 30 juni 2002

Ik was aanvankelijk niet van plan om naar Rammstein te gaan deze zomer, maar opeens was daar dat aanbod om met nog iemand naar de show te gaan en dat kosteloos. Dat laat ik natuurlijk niet voorbij gaan. En natuurlijk is het tof om Rammstein eens live te zien. Hoewel de show met het vuur en de nepurine zo langzamerhand aan vernieuwing toe is, blijft het een hele beleving. En zo was het deze zondag 30 juni ook. Met maat Martijn was ik al rond een uurtje of 6 op pad om zo redelijk op tijd in het Gelredome aan te komen. Het was een thuiswedstrijd, dus 10 minuten met de bus rondcrossen alvorens wij op de Oost-tribune plaats konden nemen. Om 18:30 zou het concert aanvangen, althans het voorprogramma, en Martijn en ik waren het er over eens dat dit een ronduit belachelijke tijd was om met een concert te beginnen. En dat vonden de mannen van Duitsland's meest beruchte en beroemde band ook. Zij begonnen om 9 uur met hun show. Wat was er dan gaande, dat het zo godslang moest duren?

Een superlang voorprogramma, dat was er gaande. Bij binnenkomst was het Nederlandse Dreadlock Pussy bezig de tent te verbouwen. Het geluid klonk mager en mat vanaf de plek waar Martijn en ik waren neergestreken. Maar zo raar was dat niet, in de uiterste oosthoek van het stadion. Daarnaast deden de speakers die voor de tribune hingen het niet. Ook het podium was vele malen kleiner dan dat van U2, enige tijd geleden. Anyway, vrij vlot na binnenkomst vertrokken die gasten van Dreadlock weer en de handel werd omgebouwd voor naar het scheen de hoofdact, maar enkele momenten later bleek dat niet het geval te zijn, tenzij Till Lindemann, frontman van Rammstein, opeens besloten had in een jurk op te gaan treden, maar dat bleek toch niet het geval te zijn. In plaats daarvan werden wij allen verrast met een optreden van Neerlands trots Within Temptation! Omdat wij inmiddels alweer een klein uur verder waren, was daar even een lichte verontwaardiging mijnerzijds, maar hee, Within Temptation is *hot* en het is natuurlijk leuk om die ook eens live te zien. Na het openingsnummer besloot ik toch maar eens te gaan kijken of er wat bier te halen viel, daar in het Gelredome. Dat was goddank het geval, ware het niet dat wij Bavaria moesten drinken wat tot overmaat van ramp ook nog eens pislauw was. Onder dit "genot" werd het best aardige doch weerom mager klinkende optreden van Within Temptation [met de te schrille stem van Sharon Janny den Adel [jazeker wel] voor de te grote ruimte] afgesloten met "Ice Queen".

Negen uur was het geworden toen Rammstein dan eindelijk begonnen te spelen. Ik was ondertussen al een keer weggewandeld om een beker cola te halen [die overigens wel goed koud was], maar Martijn had het al een dikke twee uur volgehouden op n van de minuscule plastic kuipstoeltjes van het Gelredome. De mannen ramden om te beginnen "Mein Hertz Brennt" de zaal in, wat tevens openingsnummer van de te promoten plaat "Mutter" is, die het volgens mij toch net niet haalt bij haar twee voorgangers "Sehnsucht" en "Herzeleid". Geen supersterke opening voor een concert. Maar na "Links 2 3 4" was daar "Sehnsucht" en het feest was begonnen. Met een hoop vuur[werk] werd de show als vanouds aangekleed. Lust voor het oog. Maar na "Sehnsucht" dacht ik even te lijden aan een bepaalde vorm van "Rammstein-doofheid" omdat ik geen enkel nummer meer herkende, tot ze "Mutter" speelden. Daarna was de doofheid weer even terug voor een drietal nummers, welke tevens niet echt pakkend waren of zo. Tot het feest dus ECHT van start ging met "Asche zu Asche", gevolgd door onder andere "Du Hast", "Bck dich", "Engel" [slechte uitvoering], "Rammstein" en "Sonne". De rook die min of meer gevangen bleef in het stadion gaf overigens een waanzinnig "boost" aan de lichteffecten die naast al het vuur dienst deden... Relaxt!

Er was eigenlijk maar weinig nieuws onder de zon voor de mensen die f Rammstein al eens eerder "in concert" gezien hebben f goed opgelet hebben bij "Live aus Berlin"; een niet te kloppen, fenomenale live registratie die eigenlijk iedere muziekliefhebber in de kast moet hebben. Vergeleken bij "Live aus Berlin" was dit eigenlijk maar een slap aftreksel, ook al kwamen vrijwel alle elementen van die show in het Arnhemse terug; de vuurpijlen die ogenschijnlijk het publiek in schoten, de ontploffingen, de vlammenwerpers, het rammen van de microfoonstandaard op het podium [wat leidde tot een explosie], de spuitende neplul bij "Bck dich", de brandende Till Lindemann bij "Rammstein". En zo verder, en zo verder. Met uitzondering dan van "Seemann", het nummer waarin joker van de band en algehele dwaas Christian "Flake" Lorenz in een rubber bootje over het publiek "vaart". Het is wel duidelijk, denk ik. Hoewel het dus niet echt SUPER was, was het zeker voldoende voor een zeer geslaagde avond. De toegift bestond uit een tweetal nummers, "Ich Will" en "Stripped". Dit laatste nummer was in mijn beleving echt een superdomper. Een single die ze naar het schijnt in 1998 hebben opgenomen en ook het enige dat ze in het Engels hebben gedaan [?]. Gelukkig. Maar laat het daar dan ook bij, denk ik dan. En sluit je toffe show er niet mee af als gevestigde Duitse band. Afgezien van deze matige afsluiter gingen Tinus en ik toch voldaan huiswaarts. En dit keer waren er geen eikelig lange wachtrijen voor de bus [zie U2] en wij stonden zowaar een klein kwartier later op het station in Arnhem.